Rond Ermel's Kerk

P. Vroegindeweij (red.)

De Oude Kerk van Ermelo. Het oudste gebouw van ons dorp. Eens was de grond waarop de kerk staat eigendom van Keizer Otto I. Dat was, lezen we in een oorkonde, in het jaar 960. Er zijn nog meer oorkonden waarin Ermel's Kerk staat vermeld. Dit boek verhaalt van een lange geschiedenis. Over oerstenen en tufstenen. Over kleine draagstenen onderaan de gewelfribben in het koor. Met Jeroen Bosch-achtige figuurtjes. Wat zij voorstellen? U kunt het nalezen.
Rond Ermel's Kerk verhaalt van twee doopvonten, waarvan er één eeuwenlang gediend heeft als kosterssteen. De karkesproake na de kerkdienst buiten bij de toren vond vanaf die steen plaats. Langs de kerkenpaden vanuit Tonsel en Horst en Telgt en Leuvenum en Staverden ging men ter kerke voor het nieuws. Vol met zulke verhalen staat dit boek. Over de eerste school van Ermelo die aan de oude kerk was aangebouwd. En hoe het daar toeging. Over de grafstenen in de kerk. En heeft dat duel tussen de predikant en de schout nu wel of niet plaatsgevonden?

De namen van de schrijvers vindt u in het boek. Een bouwkundig ingenieur, een oud-huisarts, een kunsthistorica, een schooldirecteur, een oudpredikant en een dienstdoend predikant van de Oude Kerk werkten aan het boek mee.